الشيخ الصدوق ( مترجم : مجاهدى )
621
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( پاداش نيكيها و كيفر گناهان ) ( فارسى )
( 1 ) 15 - احمد بن اسماعيل بن نقل از پدرش ، روايت كرده است كه ( روزى ) امام محمد باقر عليه السّلام به جانب مسجد الحرام مىرفت ( و در اثناى راه ) گروهى از قريش ، آن حضرت را ديدند ، و گفتند : اين خداى مردم عراق است ! ! تنى چند از آن گروه اظهار داشتند كه يك نفر را از جانب خود به نزد آن حضرت گسيل داريد تا سؤالاتى مطرح كند ، جوانى از آن ميان برخاست و به خدمت حضرت شرفياب شد ، و پرسيد : اى عمو ! بزرگترين گناهان كبيره كدامين گناه است ؟ فرمود : ميگسارى . آن جوان به نزد دوستان خود شتافت و پاسخ آن حضرت را با آنان در ميان گذارد . گروه به اصرار از او خواستند تا دوباره به نزد آن حضرت باز گردد و همان پرسش را مطرح سازد ! جوان در اثر پافشارى دوستانش به نزد امام عليه السّلام بازگشت و همان سؤال قبلى خود را تكرار كرد ! حضرت به او فرمود : اى برادر زاده ! مگر به تو نگفتم كه ميگسارى بزرگترين گناهان كبيره است ؟ ! زيرا باده نوشى است كه آدمى را در ( دام ) زنا ، و دزدى ، و قتل نفس - كه خدا آن را حرام ساخته ( آدمكشى ) مگر در موارد كه مجاز است - و ( نيز ) شرك به خداوند مىافكند . پيامدهاى شرابخوارى بر هر گناه ديگرى پيشى مىگيرد ، بدانسان كه درختش از جهت بلندى و دراز بودن ( شاخهها بر ساير ) درختان برترى مىگيرد . « 1 »
--> ( 1 ) شايد مراد درخت خرما و انگور باشد كه اولى از نظر بلندى ، و دومى از جهت دراز بودن ساقهها چنين حالى دارند ، و از اين دو نوع محصول ، شراب مىسازند .